Μήνυμα του Δημάρχου Σταύρου Κασιμάτη για την Επέτειο του Πολυτεχνείου

Σήμερα, τριάντα επτά χρόνια μετά την εξέγερση της νεολαίας στο Πολυτεχνείο , έχουμε υποχρέωση να σταθούμε μπροστά στις προκλήσεις της εποχής και να προσεγγίσουμε την πραγματικότητα με βάση της διαχρονικές αξίες του μεγάλου αυτού αντιστασιακού κινήματος.
Το περιεχόμενο του κεντρικού αιτήματος  «ψωμί – παιδεία – ελευθερία» παρά τις μεγάλες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές παραμένει αναλλοίωτο. Ο διαρκής εκδημοκρατισμός, η οικονομική ανάπτυξη και η διεύρυνση  της κοινωνικής πολιτικής για το σύνολο του πληθυσμού είναι και σήμερα το ζητούμενο. Είναι μεγάλοι στόχοι που συνεγείρουν και ενώνουν τους λαούς αφού το διακύβευμα παραμένει το ίδιο. Είναι η ευημερία και η διαμόρφωση των καλύτερων δυνατών όρων ζωής.

Στη χώρα μας, η τεράστια οικονομική κρίση αποτελεί δυστυχώς το πεδίο για την ανάπτυξη φαινομένων πολιτικής και κοινωνικής παθογένειας που κατακερματίζουν τον κοινωνικό ιστό, αμφισβητούν την κοινωνική συνοχή και επιβαρύνουν ιδιαίτερα την καθημερινότητα της νεολαίας και όλων των αδύναμων ομάδων πληθυσμού. Οι δραματικές περικοπές στα εισοδήματα των εργαζομένων , η καλπάζουσα ανεργία και οι σκληρές συνθήκες ζωής οδηγούν σταδιακά σε μια νέα στάση και αντίληψη των πολιτών για τους θεσμούς και την πολιτική πραγματικότητα. Η ανάπτυξη κινημάτων που θα προβάλουν και θα διεκδικήσουν  δυναμικά αιτήματα που κάθε άλλο παρά απέχουν από αυτά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είναι περισσότερο από πιθανή. Η συντεταγμένη πολιτεία, το σύγχρονο κράτος, οφείλει να προστατεύσει και διασφαλίσει την κοινωνική συνοχή και τις κοινωνικές κατακτήσεις έναντι οιουδήποτε κόστους. Δεν είναι παραδεκτό τα μεγάλα οργανωμένα τοπικά και διεθνή συμφέροντα να επιβάλλουν πολιτικές ανέχειας και στέρησης με την επίκληση και μόνο των κινδύνων από μια πολυεπίπεδη κρίση την οποία δεν δημιούργησαν ποτέ οι εργαζόμενοι.
Μέσα σε αυτές λοιπόν τις νέες συνθήκες τα μηνύματα του Πολυτεχνείου δεν παραμένουν μόνο επίκαιρα αλλά αποτελούν τη θρυαλλίδα για την ανάπτυξη νέων κινημάτων για νέες διεκδικήσεις , για νέους κοινωνικούς αγώνες , για περισσότερη δημοκρατία , για οικονομική πρόοδο και ευημερία προς όφελος του λαού και της νεολαίας. Άλλωστε κάθε θυσία βρίσκει πάντοτε τη δικαίωσή της μέσα στην ιστορία. Και η ελληνική ιστορία είναι γεμάτη και από θυσίες αλλά και από μεγάλους κοινωνικού αγώνες. Μια μεγάλη θυσία αλλά και αγώνας έγινε και στο Πολυτεχνείο το Νοέμβριο του 73. Θυσία και αγώνας που ο Ελληνικός λαός δίκαια έχει τοποθετήσει στο πιο ψηλό βάθρο της σύγχρονης ιστορίας. Τιμή και δόξα στους ήρωες της νέας γενιάς. Τιμή και δόξα για τους αγωνιστές της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.